Cecile en Henri Joris 

Cecile en Henri Joris hebben maar liefst twee archieven over familieleden die actief bij de Eerste Wereldoorlog waren betrokken.

Henri Smeets, nonkel van de gelijknamige Henri Joris, was de vierde in rij van elf kinderen. Hij was al sergeant in het leger toen de oorlog uitbrak. Hij werd gekazerneerd in Noord-Frankrijk waar hij foerier was. Zijn jongere broer Jean besliste toen om naar zijn broer te trekken. Samen met drie vrienden, waaronder Jacques Hansen, trokken ze naar de grens met Nederland waar ze ‘den draad’ overkwamen door middel van een ton die tussen de draden werd gespannen. Verstopt in een kolenboot kwamen ze aan in Noord-Frankrijk waar broer Henri hen niet herkende, zo zwart als ze waren. Beide broers keerden terug van de oorlog.

Henri werd na de wapenstilstand als soldaat naar Duitsland gestuurd voor de geallieerde bezetting van Krefeld. Onderweg, tijdens een stop in Arlon, leerde hij zijn vrouw Caroline Fries kennen waarmee hij in 1920 trouwde. Zij runde daar een hotel waar zijn regiment werd gelogeerd. Henri zal ook nog actief deelnemen aan het verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Het verhaal van Leopold Misotten is gedocumenteerd met foto’s en objecten. Hij verbleef vier jaar lang in het krijgsgevangenkamp in Munsterlager. Al de eerste dagen na het uitbreken van de oorlog werd hij na de nederlaag bij Loncin gevangen genomen. Het leven in het kamp bleek niet zo kwaad. Talrijke kaarten die Leopold stuurde naar zijn vrouw tonen vermaak zoals muziek en toneel spelen, sport en ontspanning. Maar ook de dood maakte daar slachtoffers. In het kamp was daarvoor een speciale begraafplaats aangelegd. Leopold maakte er veel vrienden, waaronder ook Russen. Tussen zijn medailles vond Cecile ook een Russische.

Leuk zijn het gegraveerde hartje die Leopold aan zijn vrouw Lambertine, en misschien zelfs moeder, toestuurde. Of hij die zelf maakte is niet duidelijk, maar beide dames dragen het kleinood wel op de foto’s die ze naar hem opstuurden. Ook stuurde hij een versierde tabaksdoos en een sigarettenhoudertje waaruit een zeker tekentalent blijkt.

Leopold zal later medestichter worden van het Nationaal Verbond der Verminkte en Invalide Soldaten van den Oorlog.

Ik ben kandidaat!

Ik kocht enkele jaren geleden in de Kringloopwinkel in Hasselt een koperen obus van 23cm hoog en 8cm doorsnede. Vervaardigd “oct 1908 Polte Magdeburg”. Op de zijkant versierd met struiken- en bloemenmotief met het Duitse opschrift “Zum Erinnerung am den Volkerenkrieg 1914-1918”. Onderaan nog een deels onleesbare vermelding “Weinachten 1914”.

Roland P. 


Ik ben kandidaat!

Mijn grootvader, Hubertus Schoofs, ging in 1907 in dienst bij het Belgisch leger voor een periode van 3 jaar. Op 1 augustus 1914 ging hij opnieuw onder de wapens en diende de volledige periode van WO I bij het 11e Linieregiment. Voor deze periode kreeg hij verschillende medailles en erkenningen (IJzerkruis, Herinneringsmedaille, Oorlogskruis met Palm, Zegemedaille, 8 frontstrepen, ....). De kader heeft altijd bij mijn grootmoeder in de keuken gehangen in de Lazarijstraat. Na haar overlijden en nadien het overlijden van mijn meter, die altijd bij haar is blijven wonen, heb ik de kader gekregen. Het was hun wens dat ik die zou krijgen. Bij de kader kreeg ik ook het Gulden Boek der Vuurkaart met daarin o.a. een historiek van de acties van het Elfde en de namen en foto’s van degenen die de Vuurkaart gekregen hebben, waaronder mijn grootvader. Daarnaast heb ik diverse van zijn brevetten en een kopie van zijn militair dossier. Hij bleef na WO I in actieve dienst als militair tot na WO II.

Tijdens  WO II verongelukte zijn zoon, die tevens dienst had genomen, in Engeland. Zowel mijn grootvader als zijn zoon liggen op de militaire begraafplaats in Hasselt.

Emmanuel J.


Ik ben kandidaat!

Ik heb een Guldenboek der Vuurkaart waarin Henri Delbon vermeld wordt. Ik bezit eveneens een tabakspot gemaakt van een obus.

Alfred R.


Ik ben kandidaat!

Ik heb allerlei aandenkens uit de Eerste Wereldoorlog van de nonkels van mijn grootmoeder, van toen ze in een krijgsgevangenenkamp zaten. Het gaat om foto's, correspondentie tussen de mannen en hun echtgenotes, medailles en certificaten van de kampen.

Cécile J.